เมื่อฉัน..ไม่ใช่
posted on 19 May 2008 19:06 by evilforeverในหนึ่งชีวิตคนเรา ฉันไม่รู้หรอกว่า..เราต้องเจอกับความผิดหวังอีกกี่ครั้งแต่การเริ่มใหม่กับอะไหร่ใหม่ ๆ มันย่อมดีอยู่แล้วในช่วงแรก
แต่เมื่อเวลาผ่านล่วงไป..สิ่งดี ๆ ในวันนั้นมันจะยังทำให้คุณรู้สึกดีกับมันอยู่เหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า...
ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง..กับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น...ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนมดตัวเล็ก ๆตัวนึง ที่เดินสับสน..หาทางออกไม่เจอ.ท่ามกลางหมู่คนที่วุ่นวาย..พร้อมกับคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวสมองไม่รู้จักจบจักสิ้น..ทำไม..ทำไม..เหตุการณ์อย่างนี้จึงเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า....
หลังจากที่เดินแยกทางกับเค้า..ฉันเริ่มคิดทบทวนเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้น..ว่าทำไมฉันต้องมามัวเสียน้ำตากับเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างนี้ด้วย..ฉันเดินร้องไห้กลางสายฝนอย่างไม่อายใครหน้าใหนท่ามกลางผู้คนมากมาย ความรู้สึกเต็มไปด้วยความเจ็บปวดทั้งหัวใจ..เหมือนไม่เหลือที่ใหนอีกแล้วในโลกใบนี้..ที่จะมีที่ไว้ให้ฉันยืน โถ..ทำไมโชคชะตาต้องกลั่นแกล้งกันอย่างนี้ด้วย ฉันทำอะไรไว้ พอสักทีเถอะ ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน พอซะที ..ในใจฉันตอนนี้มีแต่ความเสียใจและความโกรธ.. เกลียด......ฉันบอกกับตัวเองว่า นี่จะเป็นการห้องไห้ครั้งสุดท้ายกับความเสียเสียใจครั้งนี้...จบกันซะที่ ผู้ชายเฮงซวย....
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 2 ปีก่อน หลังจากที่ฉันเพิ่งสูญเสียความรักไป เพราะความงี่เง่าของผู้ชายคนหนึ่ง…อาจเป็นเพราะว่าเรามองความรักกันคนละด้าน..ทำให้เราต้องแยกทางกัน.....
19/05/08
edit @ 19 May 2008 19:17:45 by LiTTle_LiFE